• Home
• Informacje
  • Artykuły
  • Wydarzenia
• Media
  • Astrofotografia
  • Kosmos i video
  • Społeczność
  • Rozrywka
• Pasaż
  • Teleskopy
  • Lornetki
  • Literatura
• Linki

Portal astronomiczny

Świat, Wszechświat i jego zagadki.

Na początek

Kilka informacji, które często wydają się być oczywiste, jednak w momencie, kiedy zastanowimy się - jak? czy rzeczywiście? dlaczego? - sprawa już nie wygląda tak prosto. Dla jednych będzie to przysłowiowa bułka z masłem, dla innych - garść przydatnych wiadomości. Warto jednak wiedzieć na początek o podstawach, tak aby ułatwiły one poznanie rzeczy bardziej złożonych i stanowiły swoisty kręgosłup, który stanie się wrotami do kosmicznej nieskończoności. Zapraszamy...

1. Ziemia
2. Planety
3. Słońce
4. Gwiazdy
5. Mgławice
6. Komety
7. Meteory

Polecane przez portal Kosmos.edu.pl Niezwykłe zjawiska, fantastyczne zdjęcia i opisy. Wszystko znajdziecie w polecanych przez Kosmos.edu.pl książkach. Zobacz »

Serwis Kosmos.edu.pl patronem medialnym konkursu ASTROLABIUM Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Zobacz szczegóły »

2009 Międzynarodowym Rokiem Astronomii Z inicjatywy Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU) oraz UNESCO, rok 2009 został ogłoszony Międzynarodowym Rokiem Astronomii. Ten ogromny globalny program ma na celu przybliżyć ludzkości osiągnięcia międzynarodowych placówek i zacieśnić współpracę między nimi. Oficjalna strona www.astronomy2009.org

Teleskopy Sky-Watcher proponowane przez portal Kosmos.edu.pl

Kosmos > Planety > Wenus

Wenus



Wenus ze względu na podobieństwa bywa określana planetą siostrzaną Ziemi. Średnica Wenus wynosi 12 100 km. i jest mniejsza od Ziemi zaledwie o 644 kilometry. Wenus jest również planetą, która zbliża się do Ziemi na najbliższą odległość wynoszącą w przybliżeniu 38.200.000 kilometrów. Wenus znana była już w starożytności i urzekła ówczesnych astronomów swoim pięknem zmieniając swoją barwę w ciągu dnia.

Wenus jest drugim w kolejności od Słońca obiektem naszego układu. Wokół naszej gwiazdy porusza się prawie po kołowej orbicie. Odległość planety od Słońca waha się od 108.200.000 km (punkt odsłoneczny - aphelium) do około 107.500.000 kilometrów (punkt przysłoneczny - peryhelium). Pełnego obiegu wokół gwiazdy dokonuje w 224,7008 dni ziemskich przy średniej prędkości 35,03 km/s. Ciekawostką jest natomiast fakt bardzo powolnego obrotu wokół własnej osi, który trwa 243 dni 2 h i 24 minuty. Wynika stąd, że doba na Wenus jest dłuższa niż rok. Dodatkowo planeta obraca się wokół osi w przeciwnym kierunku czyli z zachodu na wschód. Słońce przesuwa się nad wenusjańskim niebem bardzo wolno, jednak doba słoneczna wynosi na Wenus 116,8 dnia.

Mimo, że Wenus jest nazywana siostrą Ziemi, warunki jakie na niej panują są zgoła odmienne. Promieniowanie słoneczne powoduje tzw. efekt cieplarniany, który nagrzewa powierzchnię Wenus do temperatury 485 C. Zjawisko to związane jest z obecnością gęstej warstwy chmur okalającej całą planetę. Mimo, że 75% promieniowania jest przez nie odbite, są one również dobrą zaporą przed jego oddaniem (w postaci promieniowania podczerwonego lub cieplnego) i zatrzymując je powodują nagrzewanie się powierzchni planety i atmosfery.

Atmosfera Wenus składa się głównie z dwutlenku węgla (96,6%), azotu (3,2%) oraz śladowej ilości wody (0,1 - 0,4%) i helu (0,025%). Chmury, które przykrywają planetę "wiszą" na wysokości około 49 kilometrów, zawierają kwas siarkowy przez co nadają planecie charakterystyczny pomarańczowawy kolor. Warstwa chmur pochłania 15% promieniowania słonecznego co powoduje występowanie zjawisk meteorologicznych w tej części atmosfery. Objawia się to wyładowaniami elektrycznymi - burzami. Z uwagi na brak pola magnetycznego planety, jonosfera wystawiona jest na działanie wiatru słonecznego, który rozprasza ją na przestrzeni od 250 do aż 1500 kilometrów.

Przekrój przez wnętrze Wenus.

Powierzchnię Wenus w około 65% pokrywają skaliste płaskie równiny poprzecinane wąwozami, dolinami, uskokami, bruzdami i górami. Na powierzchni znajduje się szereg wulkanów i kraterów pochodzenia meteorytowego. Powierzchnia Wenus podzielona została na "kontynenty", z których jednym z największych jest Ziemia Afrodyty rozciągająca się na długości 18 000 kilometrów. Kolejnym jest Ziemia Isztar (Ishtar Terra) o długości 8000 kilometrów i szerokości około 2500.

Wnętrze globu Wenus podobne jest do ziemskiego. Jądro o promieniu około 3000 km zbudowane jest z żelaza i niklu. Różni się od ziemskiego stałą konsystencją. Otoczone jest przez gruby skalisty płaszcz (3000 km.), pokryty bazaltową skorupą o około 50-cio kilometrowej grubości.

Historia badań

Wenus była jedną z pierwszych planet, które zostały spenetrowane przez amerykańskie i radzieckie sondy kosmiczne. Już w roku 1961 poczyniono pierwsze nieudane próby eksploracji Wenus. 4 lutego 1961 wystartował Sputnik 7 (ZSRR) jednak nie osiągnął zamierzonego celu. 12 lutego tegoż roku sonda Wenera 1 (ZSRR) straciła łączność z Ziemią. 22 lipca amerykańska sonda Mariner 1 podjęła próbę dotarcia do siostrzanej planety, jednak wkrótce po starcie zboczyła z kursu i została zniszczona. Bezzałogowa sonda Mariner 2 przeleciała 14.12.1962 roku w pobliżu Wenus w odległości 34 760 kilometrów. W kilka lat później (27.02 oraz 01.03 1966 roku) dwie radzieckie sondy - Wenera 2 oraz Wenera 3 przeszły w odległości 24 000 kilometrów od planety. Tak zaczęły się regularne badania, które poparte zostały większymi bądź mniejszymi sukcesami.

Kolejne ekspedycje wyruszały w latach: 1962, 1964, 1965, 1967, 1969, 1970, 1972, 1973, 1975 ...

03 listopada 1973 roku w drodze do Merkurego sonda Mariner 10 przeleciała w odległości 4 200 kilometrów obok Wenus robiąc przy okazji niejako pierwsze ultrafioletowe zdjęcia tej planety. 20 października 1975 roku lądownik Wenera 9 sondy Wenus (ZSRR) oddzielił się i dwa dni później miękko opadł na powierzchni Wenus. Lądownik stał się pierwszym statkiem kosmicznym, który przekazał obraz na Ziemię z powierzchni innej planety. Dodatkowo, lądownik przesłał informacje o skorupie Wenus, chmurach i składzie atmosfery i nasłonecznieniu. Wszystkie dane zostały przekazane z lądownika znajdującego się na powierzchni do sondy krążącej po orbicie i następnie przekazane sygnałem na Ziemię. Poza funkcją przekaźnika danych, sonda Wenus krążąc po orbicie zebrała dane na temat struktury chmur planety.
4 grudnia 1978 roku na orbitę Wenus weszła amerykańska sonda Pioneer Venus 1 (Pioneer Venus Orbiter), która wykonała 17 eksperymentów w tym stworzyła radarową mapę planety. Stworzona przez Venus Orbiter mapa uwzględniała cechy powierzchni z dokładnością do 80 km. Venus 1 pozostał na orbicie do sierpnia 1992 roku wykorzystując wszystkie swoje źródła energii a następnie spłonął w atmosferze.

Radarowy obraz powierzchni Wenus. Foto: NASA

• Klasyfikacja: Planeta (skalista)
• Średnica równikowa: 12.100 km
• Okres obrotu: 243,01 dni
• Okres obiegu: 224,701 dni
• Masa (Ziemia=1) 0.81476
• Gęstość (woda=1) 5.24
• Średnia prędkość po orbicie: 35.0214 km/s
• Prędkość ucieczki: 10.36 km/s
• Temperatura max: około +485°C
• Temperatura min.: około +420°C
• Albedo (100% refl.=1): 0.65
• Księżyce: 0
• Pierścienie: 0



Galaktyki, mgławice, kratery na Księżycu, pierścienie Saturna, plamy Jowisza - wszystko przed Tobą. Spójrz jaki teleskop będzie dla Ciebie najodpowiedniejszy. Porównaj ceny. Zapoznaj się z literaturą tą dla początkujących i tą bardziej fachową. Zapraszamy !